Hipnoterapia online — ta sama sesja co w gabinecie, tylko w Twoim pokoju

Najczęstsza wątpliwość brzmi: czy przez ekran da się w ogóle wejść w hipnozę. Da się, i to bez straty. Do stanu hipnozy prowadzi Cię mój głos, jego tempo, i to, na czym skupiasz uwagę, a nie gabinet, fotel czy moja fizyczna obecność metr od Ciebie. Przez słuchawki głos dociera nawet bliżej niż w pokoju. Twój układ nerwowy nie sprawdza, skąd płynie dźwięk, tylko na niego odpowiada.

Widzę to w praktyce: osoby pracujące ze mną wyłącznie online wchodzą w proces równie głęboko jak te, które przychodzą na Bielany. Dość często głębiej, bo są u siebie. Nie ma dojazdu, obcego miejsca, uczucia bycia gościem. Jest własna kanapa, znany zapach, drzwi, które sama zamknęłaś. Dla ciała, które w hipnozie ma odpuścić kontrolę, to nie jest szczegół.

To, co zmienia się online, to nie skuteczność, tylko odpowiedzialność za warunki. W gabinecie ja dbam o to, żeby nikt nie wszedł i nic nie zadzwoniło; w Twoim pokoju musisz to zrobić Ty. Poniżej opisuję dokładnie, co przygotować.

Uczciwie: przez kamerę widzę mniej niż w gabinecie. Nie zobaczę drobnej zmiany koloru skóry ani napięcia w dłoni schowanej pod kocem. Dlatego online częściej pytam, co dzieje się w Twoim ciele, i proszę, żebyś mówiła o tym na bieżąco, nawet jednym słowem. Ta wymiana nie osłabia procesu; dla wielu osób wręcz go pogłębia, bo uczy nazywać to, co dotąd działo się bez słów.

To pytanie zadaje prawie każda osoba przed pierwszą sesją online i słusznie, bo odpowiedź decyduje o poczuciu bezpieczeństwa. Zacznę od tego, co dzieje się w Tobie: stan hipnozy to skupiona uwaga, nie sen i nie odcięcie od świata. Kiedy mój głos zniknie, po kilku sekundach zauważysz ciszę i naturalnie wrócisz do zwykłego stanu, tak jak wtedy, gdy ktoś przerywa Ci zamyślenie w pociągu. Nie da się „utknąć” w hipnozie. Ciało samo wychodzi ze stanu, który przestał być prowadzony.

Procedurę ustalamy na początku każdej sesji, zanim zamkniesz oczy. Jeśli obraz albo dźwięk zniknie, czekasz spokojnie minutę, nie wstajesz gwałtownie i nie szukasz routera. Ja w tym czasie próbuję wrócić na spotkanie, a jeśli się nie uda, dzwonię na Twój numer telefonu, który mam z konsultacji. Ten telefon leży w trybie samolotowym, ale w zasięgu ręki, dlatego proszę, żeby był to tryb samolotowy z włączonym wi-fi albo po prostu wyciszone powiadomienia. Kończymy tę część głosowo albo wracamy na Meet, gdy łącze się ustabilizuje.

Zerwane połączenie to rzadkość, a nawet wtedy proces daje się domknąć. Jeśli mimo to zerwanie połączenia trafi w kluczowy moment, mamy zapas czasu w dwóch i pół godzinach, żeby do niego wrócić. To jeden z powodów, dla których nie skracam sesji online.

Online wybierają przede wszystkim osoby spoza Warszawy: z mniejszych miast, w których nie ma hipnoterapeutki, i z zagranicy, gdzie jest, ale nie po polsku. Druga grupa to osoby z lękiem społecznym albo atakami paniki, dla których sam dojazd, poczekalnia i obcy budynek są testem, zanim jeszcze cokolwiek się zacznie. Własny pokój zdejmuje ten pierwszy próg i pozwala od razu pracować z tym, po co przyszłaś; więcej o tym na stronie o hipnozie na lęki. Trzecia grupa to rodzice małych dzieci, którzy nie mają jak wyjść na pół dnia, ale mają dwie godziny wieczorem, gdy dom już śpi. Czwarta to osoby pracujące z bezsennością, bo sesja w pokoju, w którym potem śpisz, od razu łączy nowe doświadczenie z właściwym miejscem.

Są też sytuacje, w których proszę o gabinet albo o odłożenie sesji. Pierwsza jest prozaiczna: brak naprawdę prywatnego miejsca. Jeśli za ścianą jest współlokator, w pokoju obok partner, który „na pewno nie wejdzie”, albo dziecko, które może się obudzić, ciało tego nie kupi i nie odpuści kontroli. Wtedy lepsza jest wizyta na Bielanach, gdzie o spokój dbam ja. Druga sytuacja to ostry kryzys: jeśli jesteś w stanie, w którym trudno Ci zadbać o siebie po zakończeniu spotkania, nie zaczynam głębokiej pracy na odległość. Rozmawiamy wtedy o tym, gdzie najpierw szukać wsparcia; hipnoterapia nie zastępuje opieki psychiatrycznej ani psychoterapii.

Nie pracuję online ani stacjonarnie z osobami w aktywnej psychozie, w ostrym kryzysie bez opieki lekarskiej ani w uzależnieniu wymagającym detoksu. Wszystko to sprawdzamy na bezpłatnej rozmowie telefonicznej, i jeśli uznam, że online nie jest w Twojej sytuacji dobrym pomysłem, powiem Ci to wprost, zamiast przyjmować płatność.

Zaczynasz od bezpłatnej, 15-minutowej rozmowy telefonicznej; umawiasz ją w kalendarzu na stronie kontaktowej albo dzwonisz bezpośrednio. Rozmawiamy o tym, z czym przychodzisz, i o tym, czy hipnoza jest dla Ciebie właściwym narzędziem. Jeśli tak, ustalamy termin, a dla osób z innych stref czasowych szukamy godziny, która ma sens po obu stronach.

Sesję opłacasz przelewem z góry; wpłata rezerwuje termin. Dane do przelewu i zasady odwoływania znajdziesz na stronie cennika; jeśli potrzebujesz faktury, powiedz o tym przed płatnością. Przed sesją dostajesz link do Google Meet i krótką listę przygotowań, tę samą, którą opisałam wyżej. W dniu sesji klikasz link kilka minut przed czasem, sprawdzamy dźwięk i zaczynamy. Dokładny przebieg, minuta po minucie, jest na stronie jak wygląda sesja hipnozy.